تابستون گرم

سلامی به گرمی تابستون

تابستون امسال با اینکه نه سفری رفتیم نه عروسی داشتیم نه کار خاصی، بنظرم خیلی شلوغ بود و حتی وقت نکردم به روستا برم و به باغچه کوچکمون سر بزنم.

از وقتی صاحبخانه عذرمون رو خواست در گیر جمع کردن وسایل بودم و تا یکی دوهفته دیگه باید اسباب کشی کنم.

تصمیم گرفتم به خونه خودم برگردم و هر سال استرس افزایش اجاره و رهن رو نکشم.

خونه خودمون یه کم از مدرسه بچه ها دوره و از محله های متوسط شهره.خوبیش اینه دوطبقه است و  مجموعا 5 اتاق خواب داره که هم برای مهمانان جا داریم هم بچه ها هر کدوم اتاق مخصوص خودشون رو دارن.

بعد از تموم شدن نقاشی و خورد و ریزهای دیگه اسباب کشی میکنیم.

پست خاصی نبود فقط خواستم بگم زند ه ایم و روزگار رو میگذرونیم.

فراموشی رمز

هوراااا بالاخره رمز رو یافتم و تونستم وارد این صفحه بشم.

از وقتی سیستم من و همکارم مشترک شد هیستوری و رمزهای رو حذف کردم، غافل از اینکه جایی یاداشتشون نکردم

از شهریور پارسال که جابجا شدم سیستم من و همکارم مشترک شده و کار وبلاگ نویسی رو برای من سخت کرد.

نمیدونم چرا با موبایل نمیتون وبلاگ بخونم و بنویسم، این مدت حتی نتونستم وبلاگهای مورد علاقم رو بخونم.

آخر سال 1403

از چند ماه پیش تصمیم داشتم ماشین رو عوض کنم و ماشین اتومات بگیرم، اما هرچی دو دوتا چهار تا میکردم زورم به ماشین دلخواهم نمیرسید.

به چند نمایندگی که شرایط اقساطی داشتن سر زدم، بعضیاشون مبلغ قسط بالایی داشتن و اونی که شرایط یه کم بهتر بود میگفت تا بعد از عید فروش قسطی نداره.

یه روز که خونه بابا بودیم بردارم گفت که ماشین جدیدش تا وسط اسفند میاد، میخواد اونو بفروشه و یه ماشین دیگه با آپشنهای بیشتر ثبت نام کنه،به من پیشنهاد داد که ماشینشو بخرم.

با حساب کتاب من  نمیتونستم  چنین ریسکی کنم و خودمو بدهکار کنم.ولی برادرجان خیلی کوتاه اومد و به مبلغی که میتونستم با فروش ماشین و یه مقدار طلا جور کنم راضی شد و معامله انجام شد.بقیه بدهی رو مهلت داریم تا شش ماه دیگه پرداخت کنیم.

آخرای اسفند با ماشین جدید کاممون شیرین شد.

سه شنبه عصر به همراه مادر و دلوان راهی شیراز شدیم، چهارشنبه صبح ماشین رو بردیم نمایندگی و چراغهای اخطاری که روشن شده بود رو بررسی کردن و رفع اشکال شد.

از اونجا به پارامونت و پاساژ زیتون رفتیم، من دوتا شال خریدم ، نهار همونجا خوردیم و راهی بازار وکیل شدیم

تا عصر بازار بودیم، دلوان مقداری پیکسل خرید مادر هم مهره و منجق و مروارید،برای کارهای دستی و تزیینی.

عصر برگشتیم خونه دختر دایی  و پسر خاله جان.

مدرسه کسری روز چهارشنبه جشن نوروزی داشت، کسری جشن رو ترجیح داد و حاضر نشد با ما بیاد، همسر هم بخاطر کسری خونه موند.

پنچشنبه تا ظهر شیراز بودیم و ساعت دوازده راهی ولایت شدیم.

کامتون شیرین باد و سال نو پیشاپیش مبارک.

اسفند دوست داشتنی

سلام

کل سال منتظر اسفند هستم، یه شور و شعف خاصی بهم میده،امیدوارم از این ماه دوست داشتنی استفاده لازم رو ببرم.

داشتن خانواده گسترده غمهای زیاد و خوشیهای زیادی داره،تو این چند ماه برای خواهر و برادرها مشکلات جدی پیش اومد،اینجور مواقع من اینقد استرس میکشم که عملا ناکارامد میشم و به مرز فروپاشی میرسم.

اگه اون مشکل برا خودم پیش بیاد بهتر میتونم ازش عبور کنم،

کیوان سربازیش شروع شده و افتاده یکی از شهرهای جنوبی، زنداییم میگه تو انگار برای پسرت ناراحت نیستی، گفتم که ناراحت نیستم چون تجربه جدیدی هست و کیوان به این تجربه ها نیاز داره اما دلتنگش هستم.

لذت کنار هم بودن

پنچ شنبه به همراه مادرجان راهی شهر مادری شدیم، بین راه چای خوردیم و از هوای خوب لذت بردیم.

ظهر خونه دختر دایی جان نهار خوردیم و شب به همراه دایی بزرگه و داماداش از جمله برادر خودم خونه خاله دعوت بودیم.

پسرخاله ها هم اومده بودن و دور هم شب خوبی رو سپری کردیم.

آخرای شب بر خلاف میل من که دوست داشتم خونه داداش بزرگه باشم به خونه داداش کوچیکه رفتیم، چون کسری دوست داشت با داییش فوتبال بازی کنه و کری بخونه.

جمعه نزدیکای ظهر از خواب بیدار شدیم و صبحانه خوردیم، وسایل رو جمع کردیم و راه افتادیم.

مسیر دوساعته رو چهار ساعت اومدیم، چون هر چند کیلومتر یه بار یه چیزی هوس میکردیم و باید میخریدیم.

مادر جان سبزی تازه گرفت، یکم جلوتر لیمو و پرتقال و گریپ فروت گرفتیم.

از بستنی بین راهی هم که نمیشد گذشت.

وانت های پر از  کاهوی دلدار و شیرین  هم بهمون چشمک میزند.

نهایتا عصر به خونه رسیدیم .